Nee, tegen de koude kunnen ze niet. Hoelang nog? Dat is de vraag. Ze moeten zo snel mogelijk weg. Ruimte maken.
Ze zien er goed uit. Vind je het gek? Kasplantjes worden van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat verzorgd. Hun kleur fris gehouden in een kunstmatig warme omgeving. Buiten gedijen ze niet, zoals vroeger. Die tijd is voorgoed voorbij. Uitdroging is funest. Daarom zoveel water als ze aankunnen, met ‘iets’ erdoorheen wat niemand hoeft en mag weten.
Dan is het zover: gewassen worden ze in plastic verpakt, bij en in bosjes afgevoerd. Maar wie kent ze nog, wie wil ze hebben? Een kwestie van smaak is moeilijk als je niet weet wie deze kasplantjes zijn: raapstelen. Zeer aangenaam.
« Mijn moeder
Aarden »
« Mijn moeder Aarden »
Cultuur, Fictie
Kennismaking met een kasplantje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Mijn moeder Aarden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties