Hij haalt voor de zoveelste keer in. Het enige wat in zijn puts zit is een buts. Een langer touw, dat moet hij hebben om wat uit de diepte te halen.
De man naast hem kijkt hem hoofdschuddend aan. Een vaderfiguur, valt hem op. ‘Waar ben je naar op zoek, jongen?’
Hij haalt zijn schouders op en gooit zijn puts weer in de put: geluid van metaal tegen steen.
‘Wat heb je erin gestopt?’ vraagt het vaderfiguur.
‘Erin?’
‘Ja, erin.’
‘Hoe kan ik er nu iets in stoppen als ik niets binnenhaal?’
‘Laat ik het anders formuleren: wat heb je te wensen?’
Hij dacht diep na. ‘Tja, uh…’
‘Als er niets te wensen is overgebleven, dan ben ik hier overbodig.’
« Sprookjesachtig
Last van puts »
« Sprookjesachtig Last van puts »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
De wensput
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Sprookjesachtig Last van puts »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties