Ik kijk om naar mijn verleden. Die lichte kindertijd! Wat voelde ik me veilig. Alles was vertrouwd.
Wat gebeurt er? Mijn leven ontglipt me. Niets gaat zoals ik wil. Ik lees me suf, op zoek naar de sleutel. Ik probeer van alles, maar de sleutels die ik vind, passen niet.
Ik glijd tot de bodem van de put. Kan het niet meer alleen. De therapeute houdt me steeds een spiegel voor. Ik zie het kleine meisje dat ik was. Ze kijkt of ze voldoet, past zich aan, voelt zich afgewezen, duikt voor het geweld. Bovenal leest ze teleurstelling in de ogen van papa. Ziet de afwezige blik van mama.
In het duister moet ik mijn leven herzien, mijn plek hervinden.
Recente reacties