Je wilt me er niet aan herinneren
Zeg je tegen me
Ik weet dat het een leugen is
Maar dat zeg ik niet
Ik wil je niet pijn doen
Dus zeg ik
Oké maar ik wil erover praten
Met jou
Sorry ik zou het de volgende keer doen
Fluister je
Maar dat doe je niet
Het doet pijn maar ik heb het voor je over
Dus sluit ik mijn ogen
En wacht ik
In mijn eentje
Ik voel me zo alleen
Maar dat snap je niet
Want
Je bent toch niet alleen?
Maar toch
Ik voel me wel alleen
Want de hele wereld doet pijn
Dus zit ik hier
Alleen onder mijn dekens te huilen
Hopen dat het ooit stopt
« Desertie van een veertienjarig meisje
Merel – Opentopvrouw »
« Desertie van een veertienjarig meisje Merel – Opentopvrouw »
Communicatie, Poëzie
Taboe
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Desertie van een veertienjarig meisje Merel – Opentopvrouw »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties