Opgebrand. Uitgeblust. Ik ging Spark-Joyen. Een paradox, ik weet het. Een experiment. Een uitdaging. Een besluit: ‘Ik ga deze opruimmethode toepassen’. Zoekend naar het antwoord op de vraag ‘Does it Spark me Joy?’ vroeg ik mij af of ik Spark Joy überhaupt kan voelen. Is het verantwoord om een Spark-joyende depressieveling op vrije voeten te laten? Moest ik in bescherming genomen worden? Ze probeerden het, maar ik was vastberaden. Of roekeloos? ‘Ik weet het niet en het maakt me ook niet uit’ denk ik onverschillig wanneer ik in mijn bijna leeggesparkjoyde woonkamer uitkijk op de restverschijnselen van een poging tot ‘beter’. Het allerliefst gooi ik alles weg, inclusief mezelf. Niet zo Sparkly of Joyfull, een depressie. Was die maar opgeruimd!
« De Rode Zee
Een traan en een lach »
« De Rode Zee Een traan en een lach »
Communicatie, Mensen
Spark Joy?
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De Rode Zee Een traan en een lach »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties