120 woorden Schrijf mee!
« »

Column, Cultuur, Mensen

Nattigheid voelen

30 september 2019 | 120w | lisette | 0

Een maandagochtend in november: het is nog donker buiten, de wind beukt tegen de schutting, de regen geselt de ramen.
De kinderen moeten allebei naar hun studiestad, Ze stappen op de bus, en reizen verder met de trein (want gratis OV).

Nee, dan vroeger. Het weer was hetzelfde (hoezo klimaat-effect?). Mijn gang naar de school 20 minuten verderop kon pas starten na een uitgebreide verkleedpartij. Knalgeel zeiljack en dito broek over mijn kleren hijsen, of een felrode poncho aan, met bandjes om mijn stuur.
Net buiten het zicht van ons huis gingen die suffe kleren natuurlijk weer uit, spijkerjackie aan. En zat ik de hele dag kletsnat in de schoolbanken. Dus was ik de hele winter snipverkouden, maar wel hip.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?


« »