Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen

De textuur van een fijngehakte herinnering

6 maart 2019 | 120w | Han Maas | 1 |

Ze had het allemaal geleerd. Een beetje aanleg misschien, maar vooral oefenen.
Haar vingers naar binnen, gekromd tot een klauwtje met de peterselie erin die er nét genoeg uit steekt.
In de routine schuilt het gevaar: ze denkt even aan iets anders dat zo anders is geworden. Zal het niet tegenvallen na al die jaren waarin de liefde de textuur van een fijngehakte herinnering had gekregen?
De schade valt mee; gelukkig heeft ze lange nagels. Een pleistertje en ze kan weer verder.

‘Eet smakelijk,’ zeggen de vervreemde bekenden uit gewoonte.
Hij vond nooit iets lekker of vies. ‘Niet naar,’ zegt hij ook nu weer. Maar met een complimentje: ‘Verassend, die gesnipperde amandelen door de peterselie. Net even wat meer bite.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »