Als kleine jongen droomde hij ervan om astronaut te worden, om dapper te gaan waar geen man ooit eerder was geweest. De ruimte bleek te hoog gegrepen, maar nu reist hij naar de diepste oceaan, waar geen man ooit eerder geweest is. In plaats van ongerepte schoonheid treft hij er plastic afval. Een oud liedje spookt door zijn hoofd. “I’ve been wading through all this unbelievable Junk,” liet Elvis Costello God verzuchten. “and wondering if I should have given the world to the monkeys.”
Apen en mensen zijn bijna gelijk, denkt hij, net als koeien die naar een aankomende treinramp staren. Hij had de wereld beter aan de vissen gegeven, of zelfs aan de reptielen. Dino’s laten alleen botten achter.
« Dure schoenen van reptielleer
Meivakantie »
« Dure schoenen van reptielleer Meivakantie »
Maatschappij, Mensen, Natuur, Politiek
Aan de verkeerde gegeven
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hekate of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Dure schoenen van reptielleer Meivakantie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Hekate. Goed stukje. Leuk om je hier weer een keer te zien.
Bedankt Ewald. Mijn focus ligt momenteel vooral op langer werk, vandaar mijn afwezigheid, maar bij dit thema kreeg ik meteen inspiratie.
@Hekate. Leuk, die paranormale koeien.
“and wondering if I should… – “And wondering if I should, of “…and wondering if I should
Een beetje onduidelijk wie nu ‘hij’ is; vooral in de laatste twee zinnen.