Het was een hard gelag voor mijn moeder toen ik de sleutel van de flat kreeg.
Je wilt als volwassen vrouw met pubers niet bij je moeder aankomen met een sneu verhaal. Dus niet zeuren, maar behang afkrabben, kozijnen verven, spullen aanschaffen. Maar het ergste was de lelijke kurken vloer. Die moest eruit. Dat betekende op de knietjes en schrapen met krabbers, stanleymessen, wat dan ook. Ik beloofde de vriendjes van mijn zoons een bioscoopbon als ze ook een uurtje kwamen krabben.
Maar toen kwam moeder Anny. Zoals ze als jong meisje in een dienstje vloeren had geschrobd, zo deed zij nu een knieval voor haar dochter. Zo verbeet zij voor mij haar tranen. Een moeder met een gouden randje.
« Waar lagen de sleutels….
Intermezzo »
« Waar lagen de sleutels…. Intermezzo »
Communicatie
Eerbetoon aan Anny
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cora Leek of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Waar lagen de sleutels…. Intermezzo »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi Cora.
Een moeder met een gouden hartje. En een hartje van mij voor je mooie verhaal.
Dank je wel, Mechtilde!
Familie is goud waard! Mooi beschreven Cora
Ze is vorig jaar overleden, keesleeuw, maar ze biedt nog inspiratie voor 120 stukjes tekst.
Van mij een hartje. De laatste zinnen erg prachtig ontroerend.