Hij zou haar helpen om haar levensverhaal op te schrijven. Hij had daar veel ervaring mee. Ze gaf hem de zeven schriftjes met haar aantekeningen. De man beloofde ermee aan de slag te gaan en ook een uitgever te zoeken.
Ze vertrouwde erop dat hij beter de weg wist dan zijzelf. Na een halfjaar zag ze hem ineens staan, in de hal van de Bibliotheek.
‘Is het je al gelukt?’, vroeg ze.
‘Wat bedoel je?’
‘Die schriftjes die ik je gaf.’‘ O, die kladaantekeningen. Ik kon daar weinig mee.’
Op internet zag ze een week later, dat een kleine uitgeverij een nieuw boek presenteerde over een vrouw die vluchtte uit een oorlogsgebied.
Het verhaal van haar leven.
Door hem geschreven!
« De rots
Branding »
« De rots Branding »
Mensen
Rotstreek
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van José van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
19 reacties
Reageren
« De rots Branding »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Oorlogsgebieden zijn sowieso rotstreken. Ik zag hem al een beetje aankomen. Maar niet minder goed geschreven daardoor.
Hè bah, wat een rotstreek! Mooi verhaal. <3
Da’s vals!
Maar door stukjes eruit zelf op 120 w.nl te publiceren, voor ze het werk aan die gast gaf, had ze haar rechten veilig kunnen stellen.
’t Blijft uitkijken!
Groet + <3,
Chris
Dit verhaal zou zomaar echt gebeurd kunnen zijn.
Overtuigend geschreven dus, José.
Wat een rotstreek.
@Nel, met enige toegevoegde fictie is het verhaal dan ook niet verzonnen en schreef het als het ware zichzelf.
Dat was voelbaar.
Heel erg om zoiets mee te maken.
Hopelijk niet echt gebeurd (hoewel het zo maar kan!), goed geschreven. Ben kwaad! ?
Altijd een back up maken, blijkt maar weer. Een half jaar geen contact lijkt me lang. Dat zou ik wat korter maken.
Leuk hoe je het thema woord verwerkt hebt!
Beste @Lyda, helaas kom je overal meer en minder integere mensen tegen, ook mensen die zich andermans geestelijk eigendom proberen toe te eigenen.
@Nyceway, een halfjaar is inderdaad erg lang, ik probeer vooral de onverschilligheid van de man die zo met anderen omgaat aan te duiden.
@José. Zeker een rotstreek. Leuk bedacht en hartwaardig geschreven!
Kleine opmerking: er mee,er op, half jaar schrijf je aan elkaar. Ermee, erop, halfjaar.
dank @Han voor je nauwkeurige blik; ik heb het gecorrigeerd en nog een zinnetje toegevoegd om toch bij 120 woorden te blijven.
@José. Ach, het gaat om de inhoud, maar het valt me dan op.
Leuk gevonden: rots-rotstreek.
Jammer dat het (bijna) waargebeurd was.
@Jose, alleen al om je titel vind ik dat je een hartje verdient, verhaal klinkt geloofwaardig ellendig
En helaas staat deze rotstreek niet alleen. Titel en stukje goed met elkaar verweven. Helemaal de verwerking van het themawoord.
Wat halfjaar/half jaar betreft: Volgens Groene Boekje altijd in één woord. Toch kan half jaar ook als een woordgroep worden opgevat. Persoonlijk vind ik het los mooier. Maar wie ben ik 😉
Dank, dat rotstreek kwam meteen als associatie en eigenlijk is dat dan nog mild gezegd. Het gaat om het misbruik van vertrouwen en het je toe-eigenen van het verhaal van een ander. Overigens realiseer ik me dat je bij schrijven vaak gebruik maakt van verhalen van andere mensen, maar de grens wordt overschreden als je die ander alleen maar ziet als ‘materiaal om te gebruiken’ en dan onder je eigen naam publiceert.
@José: dit formuleer je heel mooi en heel zorgvuldig. Soms onbewust, helaas ook bewust wordt deze roof gepleegd. Vaak ook nog op klaarlichte dag. Laten we het er maar op houden, dat ze niet weten wat ze doen….
<3
Dank @Nele voor je hartje, dank ook @Levja voor je reactie