Geld om naar een echt museum te gaan hadden we in die tijd natuurlijk niet, maar je had toen sinds kort bij ons in de stad het Replica-museum. Afgekeken van een Japans concept, was het Replica-museum in korte tijd erg populair geworden in ons land. In elke vestiging waren alle grote en minder grote werken uit de geschiedenis van de kunst te bezichtigen. We zagen de topwerken van Mondriaan, Picasso en Dali, de Kus van Gustav Klimt, de Schreeuw van Edvard Munch, en een levensgroot afgietsel van de Venus van Milo.
Ons bezoek werd helaas abrupt beëindigd toen we de kopieën van de Zonnebloempitten van Weiwei wilden bezichtigen. Een namaak-suppoost wilde onze kaartjes controleren, maar we hadden natuurlijk alleen kopieën.


Grappig stukje. Minder mooi vind ik ‘alle grote en minder werken…’
Bedankt voor de correctie, Ewald.
Graag gedaan, Bart.
Leuk stukje, Bart, vooral het slot.
Leuk Bart! Hoe nep is nep? In ieder geval een echt hartje!
Geweldig grappig eind. Ik vind de eerste twee zinnen niet zo mooi verwoord. Dat kan vast beter. Wel een hartje voor het originele geheel.