De stuiver schoot snel draaiend de lucht in.
‘Dus als het kop wordt, dan zoen ik jou?’
‘Klopt.’
‘En als het munt wordt, dan zoen jij mij?’
‘Klopt ook!’
‘Wat is dan het spelelement?’
‘Ik zoen beter dan jij.’
‘Wat?’
‘Je hoorde me wel.’
De stuiver viel op grond. Het geluid van metaal op de granieten vloer klonk prikkelend, uitdagend. Beiden zochten we naar de bron van het geluid, dat subtiel veranderde van rinkelend naar rollend metaal. Onze blikken volgden het kleine muntstukje van vlakbij onze voeten tot het uit ons zicht onder de bank verdween.
‘En nu?’
‘Er zit maar één ding op,’ zei ze glimlachend.
’Tja…’
En we zoenden elkaar precies tegelijkertijd en wisten dat het liefde was.
Bijna net zo grappig als butken dat kussen. 🙂 🙂 🙂
Wat een mooi verhaaltje. Ik zie en hoor het: veranderde van rinkelend naar rollend metaal. Levendig beschreven.
Een heerlijk feel-good verhaaltje!
Leuk verhaal, heel mooi verteld.
<3
Bedankt! Ik werd zelf ook wel blij van het schrijven van dit verhaaltje!
Lief! Dat ze niet boos werd na ‘ik zoen beter dan jij’ geeft ook aan hoe verliefd ze is.
?Ik ga ervan uit dat het een zij is, maar het staat er niet.
Romantische jeugdherinnering Frank? Mooi opgebouwd stukje.
Met plezier gelezen!
Vraag me wel af hoe lang die stuiver in de lucht bleef.
Scherp, Gijs Smit! Daar had ik zelf nog niet zo bij stil gestaan…
En helaas nee, Nyceway. Geen jeugdherinnering…Meer een herinnering aan wat ik niet heb meegemaakt 🙂
Broeder Frank,
Een romantisch verhaaltje. Heel leuk.
Jammer dat er geen stuivers meer zijn 😉 Of kun je ook zoenen voor 5 eurocent?
Heerlijk stukje.
Levja, alles wat maar opgegooid zou kunnen worden was goed genoeg geweest 🙂
In de liefde speelt geld geen rol, de stuiver rolt letterlijk weg onder de bank. Zouden ze die stuiver nog opgeraapt hebben om te weten of het kop of munt was geweest? 🙂
Ik vermoed en hoop dat hun enige reactie zou zijn: ‘Welke stuiver?’ 😉