Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

De boshut

8 augustus 2016 | 120w | nyceway_1 | 11 |

Een slanke zonnestraal drong via een kier in het dak de hut binnen en nestelde zich in de haren van het meisje op het smalle bed. De grote man had geen oog voor de stralende schoonheid, maar volgde de boosheid in zijn lichaam die zijn gedachten al zo lang vergiftigde.
‘Waar blijft mijn ontbijt. Schiet op, anders ruil ik je in voor een ander.’
Ze had geleerd om elk moment het beeld van de zonovergoten bloemenvallei op te roepen. Dat was haar ontsnapping uit de hel. Haar kindertijd was geëindigd op de dag dat ze de grote man in het bos had gezien. De wind ving haar mantel toen ze de deur opende om hout te sprokkelen voor het ontbijt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nyceway_1 of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »