Marc en Josefien zijn 40 jaar getrouwd. Ze zijn nog altijd ontzettend dol op elkaar.
“Weet je nog schat?” “Wat?” “Het moment dat we elkaar leerden kennen.”
“Natuurlijk lieverd, dat zou ik toch nooit kunnen vergeten!
Het was in dat kleine café ‘De bruine beer’, wat helaas is afgebroken.
Je zat aan de bar, op een kruk.
Jouw schoonheid verpletterde mij meteen.
Je pettycoat, het blauwe shirt met V-hals, maar in de eerste plaats je lieve uitstraling.
Ik vroeg of je wat wou drinken en we raakten aan de praat.
De jukebox speelde “Sherry” van The Four Seasons.
We waagden een dansje.
De vlinders kwamen al in mijn buik.”
“Ja, ook in de mijne schat. Liefde op het eerste gezicht”.
« Rode bessen
If I didn’t have a dime »
« Rode bessen If I didn’t have a dime »
Liefde, Mensen
Daar in dat kleine café
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Ingrid Ferwerda Jacobs of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
13 reacties
Reageren
« Rode bessen If I didn’t have a dime »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
ah een zwijmel romantische jukebox
Ja zeer romantisch! Ik vind het leuke dingen, kan me nog heel vaag herinneren dat ik een muntje er in deed en een liedje uit koos. Geen idee in welk café dat was. Niet in bovenstaande, want dat is fictief 😉
Mooi!
Ik wil graag een hartje geven, maar het lukt me niet.
De intentie is er Benny en dat vind ik heel fijn.
Soms lukt het mij ook niet de eerste keer maar als ik dan nog eens klik wil het wel lukken 🙂
Dank voor het compliment.
Ja, romantisch, Ingrid.
Een verhaal dat vrolijk maakt.
<3
Taaldingetje:
“Het café wat” moet zijn “het café dat”
Dubbel dank Nel, hier leer ik weer van.
Lief <3
Dank je Levja!
De jukebox staat aan de wieg van veel prille liefdes, mooi beschreven Ingrid
Ja, ik denk dat er menige liefde mee begonnen is, José, dank!
Zoete verhalen in pasteltinten, dat doet de jukebox met ons. Deze is mooi!
Ja zwijmel-de-zwijmel hè Alice? Dank!
Nostalgie…