Schrijf mee!
« »

Column, Maatschappij

De Zeemeeuw

24 augustus 2015 | 120w | Han Maas | 5 |

‘De zeemeeuw’ noemden we hem. Voor tweehonderd euro per uur was ie binnengehaald.
‘Gérard,’ stelde hij zich voor. ‘Niet “Gerard”, maar “Gérard”,’ benadrukte hij. Indringend keek hij een ieder aan met plannen in zijn hoofd hoe hij het beste kon opvallen; want dat moet nu eenmaal als interim-manager – hoe kan je anders je vette honorarium waarmaken…?
De chef verbande hij meteen naar een andere vestiging. Ik had het lef, in tegenstelling tot de door hem uitgekozen vazallen, om netjes te zeggen dat ik het niet met hem eens was.
Prompt kreeg ik een functioneringsgesprek waarbij mijn ‘strepen’ werden afgenomen.
Hij verstrekte opdrachten aan bevriende relaties en verdween weer, in een nieuwe auto, nadat ie de hele boel had onder gescheten.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »