Zij kijkt naar buiten, zij kijkt naar de prachtige rode lucht en naar de ondergaande zon. Zij wil weg, gewoon weg. Weg van de wereld, weg van haar verdriet en van haar pijn. Het kan haar niks meer schelen, als ze maar weg is, echt helemaal weg. Dus stapt zij de luchtballon in en stijgt op. Ze vliegt over land en dan weer over zee. Zonder een einddoel te bereiken, helemaal nooit zal zij haar einddoel bereiken, echt nooit. Nog steeds vliegt zij verder van huis, zo ver als maar kan. Ze vliegt steeds verder, maar haar verdriet leeft voort, net als haar pijn. Voor eeuwig zal die voortleven, tot haar dood. En zij vliegt weer verder, voor altijd verder.
« Expres-zo
Niet dan, nou dan »
« Expres-zo Niet dan, nou dan »
Mensen, Natuur
Weg van de wereld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Expres-zo Niet dan, nou dan »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een stukje met veel sfeer en gevoel, Roos 11 jaar. Misschien herhaal je sommige woorden zoals ‘vliegt’, ‘weg’ of ‘echt’. Als daarin je iets meer varieert, wordt het nog mooier, denk ik. Maar dat is maar een mening, hoor. 😉
Misschien herhaal je die woorden net iets te veel, wilde ik hierboven zeggen. Ik vergat een stuk zin.
Wat leuk dat je meedoet, Roos 11 jaar. Een goed stukje hoor. Die herhaling mag van mij wel. Het zet wel een bepaalde sfeer neer.
Heel mooi geschreven Roos!
Ik vind die herhaling ook heel mooi en indringend.
Leuk dat je meedeed.
Pfoe wat mooi Roos. Knap hoeveel gevoel je erin weet te leggen!
Wat leuk dat er zo veel mensen gerageerd hebben !
Groetjes Roos
Mooi verhaal, Roos 11 jaar. Blijven schrijven! :up: