Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Valentijn

14 februari 2014 | 120w | Nienke Koenders | 4 |

Hij staat daar, op de hoek. Lange, grijze regenjas om een gedrongen postuur. Kaal, sigaret in de mondhoek bungelend, ogen gesloten. Als een wassen beeld zo stil. Een rilling trekt door mijn lichaam. Hij lijkt zo te zijn weggelopen uit een Russische mafia-film. Wat doet hij hier? Waar denkt hij aan? Waar wacht hij op?

Ik moet langs hem om thuis te komen. Hij verzet geen stap, blijft roerloos beide kanten van de stoep blokkeren. Mijn jas raakt de struiken als ik hem achterlangs passeer.

Omkijken doe ik niet. Nee, dan gaat hij vast schieten. Met een pistool of, erger nog, pijl en boog. Recht door mijn hart. Met versnelde pas loop ik door, naar huis. Naar mijn eigen Valentijn.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nienke Koenders of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »