Schrijf mee!
« »

Column, Maatschappij, Mensen

Een dorp huilt

8 november 2013 | 120w | Jose van Rosmalen | 7 |

‘Geef me nog een half uur om met mijn dochtertje te knuffelen. Dan kom ik met haar naar buiten.’ De man klonk rustig en beheerst.

Binnen het politieteam overlegde men onder hoogspanning.
‘Laten we hem dat halve uur gunnen. Daarna gaan we zo nodig alsnog geweld gebruiken. Als we het vreedzaam kunnen oplossen, is dat toch het beste.’
Zij geloofden dat de man het meende.

De mitrailleur van de man sprak echter een andere taal. Binnen twintig minuten klonken twee doffe dreunen door de muren heen.
De politie ging het huis binnen en trof de lijken van de man en zijn dochter aan.

Een meisje van drie is dood. Een moeder, opa en oma verloren hun kind. Een dorp huilt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jose van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »