“Weet jij al hoe men moet zoenen?” vroeg de jongen aan het meisje dat naast hem op het luchtbedje zat.
Nou en of, dat wist ze wel. Ze was tenslotte al bijna zeven.
“Je doet gewoon allebei je mond open en speelt dan met elkaars tong.”
Hij keek haar verbijsterd aan. “Dat meen je niet. Jakkes. Nou, dat ga ik nooit doen hoor.”
“Tuurlijk wel. Je denkt dat omdat je nog klein bent, maar later vind je het echt heel spannend.”
“Als ik dat later leuk moet vinden, blijf ik liever gewoon zes jaar.”
Hun ouders waren getuige van dit gesprekje en gaven elkaar een vette knipoog.
Over een jaar of tien zouden ze hem hier nog eens aan herinneren.


Leuke dialoog.
Opmerking: Getuigen is hier geen werkwoord maar een voorzetsel, daarom komt er geen n achter.
Zeker weten? Ik had mijn twijfels bij die n, maar ik kon nergens een goed voorbeeld vinden.
Zie hier: http://www.onzetaal.nl/taaladv.....en-getuige
Men=je, en dan is het een perfect stukje. Klasse!
Bedankt. Kan iemand die n even verwijderen?
Het woordje “men” was door iemand anders gegeven in de startzin voor deze schrijfuitdaging. Ik mocht dat dus niet wijzigen.
@Marja Ik zie dat dit alweer je 40e stukje bij ons was. Je bent dus veelschrijver en kunt je stukjes zelf corrigeren 🙂
Tof. Ik heb het aangepast.