Jeffrey wandelde langs de vredeslijn. Het grind van de geїmproviseerde weg knerpte onder zijn gympen. Tot honderd meter van het hek was de straat opengebroken door jongeren van beide kanten, die stenen naar elkaar hadden gegooid. Nu was de rust weergekeerd. Het stuk niemandsland lag er verlaten bij. Even keek Jeffrey om zich heen. Toen stak hij zijn hand door het hek en schoof een brief onder een steen. Hij had haar al twee maanden niet gezien. Na de Grote Verhuizing had hij haar nog één keer gebeld en afgesproken op deze plek. Sinds de Nederlandse regering de zendmasten en telefoonkabels in Zuid-Holland had laten vernietigen was contact met de buitenwereld voor bewoners van de Nieuwe Islamitische Staat vrijwel onmogelijk.
« Hulp
Verzet »
« Hulp Verzet »
Communicatie
Yasmina
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Hulp Verzet »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een goed geschreven verhaal, waarbij de laatste zin afbreuk doet aan het geheel. Die zin is te verklarend. Naar mijn smaak dan.
Bedankt voor je reactie! Het zijn de eerste honderdtwintig woorden van een jeugdboek waaraan ik werk. Die laatste zin is inderdaad verklarend. Dat had ik ook zo bedoeld, maar misschien is het iets te veel ’tell’.
@Jessica Succes met je boek!
Dank je!