De sigarettenas van een week ploeteren valt op mijn bureau samen met mijn inspiratie, als ik op mijn omgedraaide toetsenbord klop. Zaterdag is geen dag om te schrijven en al helemaal niet als je een virusje onder de leden hebt. Maar een koortsdelirium levert prachtige nachtmerries op en ik moet de gruwelijkheden, die mij door de nacht gedreven hebben in een soort halfslaap, opschrijven voordat ik ze vergeet.
De zoektocht naar verrassende plotwendingen voor mijn tweede boek drijven me tot wanhoop, maar nu krijg ik hulp uit een verrassende hoek. De veroorzakers van mijn lichamelijke ongemak beïnvloeden de elektrische circuits in mijn brein en het random vuren van de neuronen heeft onverwachte creativiteit opgeleverd. Hopelijk wordt de nachtmerrie vervolgd.
Recente reacties