“Doe dan niet mee aan dat onzinnige format!â€
Aldus mijn altijd subtiele schrijfvriendin, die doorgaans mijn geschreven teksten voorziet van commentaar, verbetert en liefkozend bekritiseert. Daar ik stukjes van deze omvang niet de moeite waard vind om aan haar blik bloot te stellen, post ik hier op eigen risico.
“120 woorden zijn nauwelijks een alinea Bob, daar kun jij toch veel te weinig in kwijt. Daarom ga je gekunstelde zinnen formuleren om toch zoveel mogelijk informatie te spuien. Niet meer doen!â€
Een duivels dilemma. Wat is wijsheid? Sinds jaar en dag is zij mijn muze.
“Laat die NRC-onzin over aan goedwillenden. Ik heb eens gekeken. Het wemelt van de wanproducten.â€
Haar boodschap is kristalhelder. Echter, aanvaard ik deze wijze raad?
Natuurlijk doe je dat niet 😉
Ik denk dat je met je stukjes hier gewoon een ander doel voor ogen moet hebben dan een Pulitzer. 120w is gewoon (onschuldig) vermaak.
Juist doordat 120 woorden zo weinig is, verdoe je er, in het ergste geval als het stukje van matig niveau blijkt, een minimale hoeveelheid tijd mee door het gelezen te hebben 😉
De vraag is: vind je zelf stukjes van deze omvang de moeite waard? Heb je plezier in het schrijven ervan?
Geniet je van de reacties welke er dikwijls volgen? De discussies?
Opmerking: niet de moeite aard / daar zul je een w vergeten zijn
Een goed stuk van 120 woorden schrijven, is niet gemakkelijker dan een column van 1000 woorden. Integendeel.
120 woorden schrijven = 5 minuten. Bedenken, redigeren, sfeer creëren, bedoeling en doel bedenken is een ander verhaal. Kwaliteit en kwantiteit zijn haast onverenigbare begrippen.
Ik denk altijd aan de woorden van Antoine de Saint-Exupéry: “Perfection is achieved, not when there is nothing more to add, but when there is nothing left to take away.”
@vanGisteren Nee, ik schud verhalen van 120 woorden niet zo uit mijn mouw. Er gaat veel tijd zitten in het verhaal in 120 woorden te krijgen. Veel schrappen, dingen anders formuleren enz.
Mooi, die woorden van Antoine de Saint-Exupéry.
@F1 Daar enige recalcitrantie mij niet vreemd is, kan mogelijk ertoe leiden, dat je gelijk krijgt.
2 Ha ha, een Pulitzer is zelfs niet weggelegd voor Van Royen.
3 Als ik diagonaal lees, iets wat me ooit geleerd is, minder dan een minuut.
@I1 Ik vind mijn eigen stukjes altijd de moeite waard, anders zou ik ze niet publiek maken. Geldt dat niet voor elk schrijvende medemens? Bij andere stukjes is mijn appreciatie vaak niet heel hoog. Elke taalfout stoort mij. Ik schijf voor mijn plezier, maar ik ervaar het als hard werken. Ik vind respons mooi, daar doe je het immers voor? Vooral als mensen het inhoudelijk oneens zijn.
Respons die wijst op taal-, stijl-, of spelfouten, of de fouten die jij bij mij laatst zeer uitgebreid en met veel plezier aan de orde stelde, vind ik vreselijk. Ik laat niet voor niets bijna alles editen.
Mijn schrijfengel raadde me zeker af fictie te schrijven in dit format, omdat ik het van beschrijvingen en beelden moet hebben. Dat is in dit korte bestek niet mogelijk.
2 Klopt. Hersteld.
3 Een goede column van 120 woorden schrijven, is wel gemakkelijker dan een column van 1000 woorden.
Een goed fictief verhaal is vele malen moeilijker, mee eens. En het leidt mijns inziens zelden tot kwaliteit.
@GvG: Ik doe daar veel langer over. Het idee zit wel snel in mijn hoofd, maar de uiteindelijke versie kan nog lang duren.
Bij normale stukken werk ik altijd vanuit een schema. Dat kan hierbij niet.
Een boek schrijven is voor mij een lange uitgerekte creatieve explosie van 3 maanden, geen plan, constant redigeren, aanscherpen, verfraaien en verbeteren. Een 120w verhaaltje daarentegen begint met schrijven en kijken waar het schip strandt. Dan snoeien, snoeien en nog eens snoeien en vaak alles weggooien.
Je merkt het al, geen schema’s voor mij maar ideeën, situaties of emoties sproeien. Ik ben een chaoot en gooi ongeveer 50% van alles wat ik schrijf weg. Bovendien ben ik een verteller en geen echte schrijver, de pracht van de taal ontgaat me, alleen de inhoud telt voor mij.
Drie maanden voor een boek? Dat is bijna nog sneller dan Herman Brusselmans volgens mij 😛
@Bob, een minuut is inderdaad vaak wat aan de lange kant, maar niet iedereen leest even snel en ’te lezen in 40-45 seconden’ bekt gewoon niet zo lekker 😉 En als van Royen geen Pulizer krijgt, wie dan wel? 😛 Verder, fictie moet het inderdaad vaak hebben van beeldend schrijven. Maar wat is er mis met in 120w alleen een beeld schetsen, zonder enig verhaal. Zoiets ben ik nog niet tegengekomen hier (met reden?) en lijkt me een interessant experiment.
Terwijl Brusselmans nog afgeleid wordt door het feit dat hij als beste beffer van Vlaanderen vaak geconsulteerd wordt.
Het nieuwe meesterwerk van Van Royen komt er aan, naar verluidt. Voorts maakt ze nu al spiegelfoto’s met haar dochter, maar daar zit wel een stukje in.
Beeld zonder verhaal? Dat kan ik niet. Laat ik volgaarne aan zweefteven of luchtfietsers.
Ineke heeft wel bereikt dat ik, indien ik nog wat korts schrijf, niets meer post zonder te editen.
Bob, verlaat ons niet! 😉 Overweeg wel om je stukken van 120w niet onder de aandacht van je vaste meeleesengel te brengen.
Ik kan je verhalen waarderen -behalve je van Royen gerelateerde producties- net als die van andere schrijvers hier. Je schrijft onder pseudoniem, dus wat is de eventuele schade voor je andere verhalen. Je bent één van de weinige schrijvers waar flink op gereageerd wordt. Die reacties leren mij wat én ik vind ze vermakelijk.
Op deze site verschijnen veel verhalen van wisselende kwaliteit, maar lang niet alles is slecht. Het lijkt me dat de vaste bezoekers hun lijstje favoriete schrijfers allang gevonden hebben. Dat is ook de charme van deze internetplek.
Kortom: vermaak ons met jouw vermaak.
Tja. Mijn muze leest voortaan dus wel alles, zelfs deze alineaatjes. Ik wil niet opnieuw terecht slachtoffer worden van de vileine fileerkunsten van ene Ineke.
Wellicht post ik gewoon door. Blijft leuk vermaak naast serieus schrijven.
Enigszins ambivalente gedachten hier omtrent.
Dank overigens voor jouw positivisme jegens mij.
Mijn wens: Bob e.a. blijven schrijven op 120w, en Ineke e.a. blijven scherp zonder enige terughoudendheid.
@Frank, zodra je een beeld schept, zit er een verhaal in. Volgens mij is dat ook de kracht van poëzie. Welke niet alleen in gedichten is te vinden.
@Bob, het laatste dat ik wil is dat jij stopt met insturen.
Dit stuk van jou is een uitzondering op je andere stukken. Daarom zou het me niet verbaasd hebben wanneer je het expres op die manier geschreven zou hebben.
Met het oog op de “werkplaatsgedachte” zou ik het jammer vinden wanneer je je stukken eerst laat editten.
Wellicht.
Niet met opzet, maar gecomprimeerd.
Nooit meer editten nalaten, is de les. Dank.