Vies is dat hoor, plassen in het zwembad. Een op de vijf badgasten laat wel eens een geel spoortje achter tijdens het zwemmen. Stel je voor dat je vlak achter zo iemand zwemt.
Ik ga nooit verder dan een beetje in mijn neus peuteren. Dat is toch niet zo erg? Soms laat ik ook wel eens een borrelende scheet, lachen toch?
Oude mensen in het zwembad vind ik een beetje eng. Ik ben dan altijd een beetje bang dat zo iemand misschien incontinent is. Ik moet er niet aan denken.
Daarom zwem ik liever in het open water tussen de vissen en de watervogels, dan ben ik vrij in de natuur en heb ik geen last van dat soort dingen.


Dit verhaal, rechttoe rechtaan, teveel ‘beetje’ dit en dat, terwijl de lezer zat te wachten op een kloe, clue, jezus, hoe schrijf je dat ook alweer? Ik vraag me af wat de schijver bij het schrijven voor ogen stond. Terzijde: ik zwem liever in open zee, maar ik verwacht niet dat onbekende derden daarin zijn geïnteresseerd, daar ga ik geen stukje over schrijven, tenzij ik een confrontatie met een haai wonderwel overleef of dat plots een leeg slipje miraculeus aan mijn vingers kleeft, of wat dan ook.
@Fons In open water zwem je te midden van vissen- en watervogel uitwerpselen. En niet te vergeten ratten en enge insecten als de geelgerande watertor.
Wat beetje dit en beetje dat betreft, volstrekt mee eens. Was een beetje slordig.