Mijn zuster eiste dat ik meeging. Ik weigerde.
Furieus greep ze me bij mijn keel, ramde mij tegen de muur en schreeuwde: ‘Wie zit er in de overgang en heeft voor jouw dikker wordende kont je broeken vermaakt?
Ik! Jij zou het compenseren.’
‘Alles wil ik doen maar dit niet.’ Ga met je vriendin. Zeg dat ik een taakstraf heb.’
‘Nee zusje, zie het onder je naar het zuiden hangende oogleden.’
Ik kreeg een ‘prettig’ getimede opvlieger en siste terug: ‘Vals kreng, ik zit NIET in de overgang.’
Haar vuurspugende ogen bezorgden mij doodsangsten.
Verslagen gaf ik mij over:‘Oké, ik ga mee.’
We zijn naar de enige plek op aarde gegaan waar
ik niet dood gevonden wil worden.
De Libelle-zomerweek.


Lieve vrouwen, bedankt voor de reacties.
We hebben vanmiddag een koppie gedaan hoor. Mijn zuster is een vergevingsgezind type.
Pffff…xBloem
Hahahaha, Bloem, wat weer een geweldig verhaal!!
Hi hi…..prettig gestoord mens ben je ook.
Eef.
Dank je wel voor het compliment. Dit schrijf ik in een wonderschoon boekje wat ik gekregen heb van mijn overleden schrijfmaatje Peter. Hij zal de lol ervan in hebben gezien. Hij noemde mij trouwens ook gestoord. Hij herkende het, was het zelf ook. 😉
Haha, arme jij, de Libelle-zomerweek.
X Lapin
Dank je Lapin. Snik, zo ga je toch niet met je zuster om.
Ach, laat ik nou gedacht hebben dat jij een vergevingsgezind meisje was. Weer fout.
Ik erf zelfs haar overleden kat niet! Het kreng.
Toegegeven, ze heeft geen dooie kat.
Maar daar zou aan gewerkt kunnen worden.
Heerlijk, zo’n idiote schrijfster.
Soort zoekt soort.