Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Mensen, Studie & werk

Metamorfose

14 april 2012 | 120w | PaPeter | 0 |

Het waait hard en de regen striemt, samen met het buiswater, in mijn gezicht.
Ik tuur vooruit.
Alles is grijs behalve de witte golven die tegen de rotsen slaan.
Er moet een plek zijn waar ik aan land kan komen.
Ergens in de boot klinkt, als uit het niets, een waarschuwingssignaal.
Ik kan het niet thuisbrengen.
Is het de dieptemeter of het oliepeil van de motor?
Mijn hand geeft een tik op de wekker.
Ik sta op en ga naar het toilet.
Dan was ik mij, trek mijn pak aan en eet in de keuken een boterham.
Mijn tas ligt klaar.
In de stromende regen loop ik naar de auto.
Maandagmorgen.
Weer een volle week om nieuwe klanten te zoeken.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van PaPeter of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »