Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Poëzie

Liefde

6 september 2012 | 120w | Account verwijderd | 4 |

Eindelijk,

ze zag me staan na al die tijd. Ik had de hoop opgegeven.
Ik dacht echt voor haar dat zo’n cliché sportschool dude de ware was.
Veel anabolen maar weinig verstand, het bekende verhaal.

Ineens vond ze me interessant want ik heb verstand van zaken en ik ben in haar ogen een vrije geest want ik ben onafhankelijk.

Dat zijn de betere berichten.

Sindsdien zijn we onafscheidelijk,
wij samen vormen een heel geheel.

Strijdend tegen het onbekende.
We kunnen samen de wereld aan
en we weten wat ons te wachten staat.

Onze blikken zeggen genoeg.
Oneindige liefde,
tot in de eeuwigheid elkaar beminnen.

Samen naar het laatste moment der leven gaan,
en daarna opnieuw beginnen.

Want liefde is oneindig

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Account verwijderd of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »