Het was in de tijd voordat de euro of de PVV bestond. Ik werkte bij een incassokantoor, waar de ene naamgever geen advocaat meer mocht zijn en de ander, Dick, zijn lagere school niet had afgemaakt. “Kijk”, zei Dick, “Zo doe ik dat: ik ga naar een zaak, koop wat en betaal met een betaalcheque. En in plaats van fl voor het bedrag te zetten, zet ik er een lireteken voor. Niemand heeft dat in de gaten”.
Een half jaar later werkte ik voor KPN-telecom. In mijn eerste oefengesprek kreeg ik mijn vroegere werkgever, de advocaat, aan de lijn. De telefoon was door de ander opgezegd, “om te pesten”. De oplichters waren met ruzie uit elkaar. Geen vertrouwen. Terecht.
« Doodgemarteld
Levende Muziek »
« Doodgemarteld Levende Muziek »
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Incassokantoor
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Willem Jan Frijling of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Doodgemarteld Levende Muziek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi als zoiets gebeurt 🙂
Dit is een leuk verhaal, echter wel, volgens deze lezer, met een paar schoonheidsfouten.
De komma na “tijd” (eerste zin) suggereert dat er een tussenzin of de één of andere bepaling gaat volgen. Die suggestie wordt versterkt door het woord “voordat”. Maar het gaat om een redelijk korte zin en de komma is daar overbodig.
Euro wordt, tenzij het het eerste woord van een zin is, met een kleine letter geschreven, net zoals alle andere munteenheden.
Dick zou tussen komma’s moeten staan. Zoals het er nu staat, heeft “de ander” Dick zijn lagere school niet afgemaakt.
“Een half jaar later” kan beter op een nieuwe regel beginnen, immers daar begint het volgende deel van het verhaal. Waar “uit elkaar” staat, kan beter het woord “gegaan” toegevoegd worden, Dat zou geen probleem moeten zijn, integendeel, het stuk zou dan precies 120 woorden tellen.