Ik houd van je gezicht. Het vertelt me over jou, mij, en het leven. Het vertelt over muziek en liefde.
Ik kijk ernaar en zie de rimpels, elk met een eigen verhaal. Vreugde, verdriet, liefde en rouw tekenen zich af in je gezicht.
De lijnen rond je kaak vertellen me over muziek. Over hoe je gezicht verandert als je “in the zone” bent, wanneer je op je best speelt. Wanneer je geleefd wordt door de muziek en de muziek door jou leeft.
Op die momenten wou ik dat ik die viool was, zodat je mij op die manier kon bespelen. En denk ik aan de nachten dat ik die viool was, en dat we samen muziek maakten.
Beste Corine Nugteren, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie