‘Hier is het te doen!’ haar stem sloeg over. ‘Nee Harry! Je moet luisteren naar wat ik zeg!’ Hij plantte zijn handen in zijn zij: ‘Je moet duidelijk zijn! Dui-de-lijk! Is dat duidelijk?’ ‘Zo duidelijk als maar kan. Als je maar niet denkt dat ik dit spelletje meespeel. Laat dat óók duidelijk zijn!’ ‘Ja zeker, ik heb het begrepen’. Harry zuchtte. ‘Wat doe je?’ ‘Niks’. ‘Niks is niks. Ik hoorde iets’. Harry zuchtte nog eens. ‘Was het dat misschien?’ ‘Ja. Waarom doe je dat?’ ‘Ik mag toch wel ademhalen?’ ‘Dat doe je maar in je eigen tijd! Er zijn nu zaken te regelen die belangrijker zijn’. ‘Zoals?’ ‘De kínderen!’ Daarna was het stil aan de andere kant van de lijn.

Recente reacties