Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Fatale duik

27 mei 2012 | 119w | Fons Wijers | 3 |

‘Niet slaan, maar roeien,’ riep mijn vader vanaf de kant terwijl ik door het water ploegde. Hij noemde me als koter Huppie, wat ikzelf kraaide als hij soms mijn paard was, bonkend over het tapijt. Ik pers mijn lippen op elkaar en probeer te voelen wat boven en onder is, zie niets. Ga zijn bedrijf overnemen – dwaas daaraan te denken. Hij verbood me eerder dan hem de pijp uit te gaan. Met mijn armen maai ik in het rond, een laatste poging de kleuter die van de boot gleed te pakken te krijgen. Eline popt up, onze lieve dochter op schoot. Ik hou het niet meer vol, moet naar boven. Mijn hoofd slaat tegen de klinknagels van de sluisdeur.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Fons Wijers of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »