Schrijf mee!
« »

Communicatie, Liefde

Wat eens was

4 september 2011 | 119w | Stefan Loeffen | 0 |

Rosalie leunde tegen bushaltepaal en keek naar de grauwe lucht.
‘Ik kan het niet,’ zei ze triest.
‘Wat?’ vroeg ik.
‘Michiel loslaten.’
‘Vertel je me dat je afhankelijk bent van Michiel?’
‘Je begrijpt het niet.’
Ik zweeg. Lijn 33 naderde.
‘Ik wil op iemand verliefd zijn en hunker naardat gevoel.
Begrijp me toch!’
Een antwoord dat ik niet wilde horen.
De bus stopte.
‘Maar wat als je dat niet meer bent?’ vroeg ik.
‘Dat weet ik niet.’
Ze gaf me een kus, nam plaats en de bus reed weg.
De regen gutste uit de hemel.
Een oude vrouw met een paraplu keek me aan.
‘Hier,’ zei ze en gaf me haar paraplu.

‘Ik wacht wel tot het droog is.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Stefan Loeffen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »