Schrijf mee!
« »

Fictie

Verstandsverbijstering

15 maart 2011 | 120w | Jolka | 0 |

Het bonkt in mijn slapen, maar pijn doet het amper. Het hoogpolig tapijt kriebelt in mijn neus. De kracht om mijn hoofd om te draaien heb ik echter niet. Met mijn lippen blaas ik belletjes bloed.
Het ligt hier eigenlijk best prettig. Geluidloos, gehuld in een sereen soort rust. Alsof ik met mijn oren onder water lig.
Er steekt iets in mijn rug en hoewel ik nog heb geprobeerd erbij te komen, merkte ik dat mijn armen te kort waren. Waarschijnlijk is ’t het vleesmes dat hij in zijn hand had gehad. Ik voelde wat kouds tussen mijn ribben schuiven. Vervolgens werd mijn rug aangenaam warm…
‘Eindelijk gerechtigheid,’ zuchtte hij.
Misschien ben ik toch nét een stapje te ver gegaan.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jolka of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »