“Je moet schaven”, zei de leraar handenarbeid, “bijschaven om het perfect te maken”. “Dan schuren om het glad te maken”. Een beetje verdwaasd keek ik naar mijn werkstuk: “Oh”?
Hij nam mijn werkstuk onder handen en ging driftig schaven en schuren. “Zo!, zo doe je dat dus”! “Ik geloof dat ik het begrijp meneer”, reageerde ik voorzichtig, en nam mijn inmiddels gepolijste houten project eerbiedig in ontvangst.
Ik besloot het zaakje netjes af te lakken en in te leveren.
“Kijk!”, zei de leraar een week later, “zo doe je dat dus”! en hij toonde mijn werkstuk. In de klas. “Netjes geschaafd en geschuurd, waardoor het lakwerk perfect tot zijn recht komt!”
Onder luid gejoel nam ik mijn voldoende in ontvangst.


Easy does it dus 😉