De enige keer dat ik rende voor mijn leven was tijdens een achtervolging door een hondje die kefte. Ik was ongeveer vier jaar en het enige wat ik nog weet is dat ik doodsbang was en nog nooit zo hard had gerend.
Als volwassene weet ik dat dat beestje alleen maar wilde spelen of zo, maar dat angstgevoel kan ik me nog steeds levendig herinneren.
Vandaag zag ik deze foto, gelinkt op een Geenstijl bericht, over het drama in Luik.
Als het meisje volwassen is zal ze die doodsangst nog kunnen invoelen en als volwassene zal ze weten dat het geen spelletje was.
« Zomer…
Grens overschrijden »
« Zomer… Grens overschrijden »
Maatschappij, Mensen
Rennen voor je leven
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Zomer… Grens overschrijden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Schoot ook door me heen toen ik de foto gisteren zag: dit gevoel blijft die mensen – en jee, dat kind! – de rest van hun leven bij en verandert ze voor altijd.