Van de week in een droom, doopte iedereen smakelijk stukjes verse, nog bewegende paling, in een dipsausbakje gevuld met Dreft, waarna de rauwe, slangachtige vis schuimbekkend werd weggewerkt. Af en toe ging er iemand over zijn -dan wel haar- nek, om bijna direct daarna weer gulzig verder te eten. De rest van de aanwezigen keek hier niet van op en at smakelijk verder. Keer op keer bood men mij ook een stukje aan. Ik was stomverbaasd en weigerde pertinent. Wel vulde ik enkele malen desgevraagd, doch vol afschuw, de bakjes bij met verse Dreft uit de grote roodgedopte groene fles. Ik vond het ongelofelijk. Hoe kon men dit doen. Waar was ik beland? De paling is een bedreigde diersoort! Schoften!


Misschien het geweten schoongewassen?