Ik liep door een bloemenwereld naar een sprookjeskasteel. Een leeuwenbekje hield grommend de wacht en liet de bovenkant van zijn kelk dreigend omhoog krullen. Snel kwam een elfje aangerend en stak haar handje in het sleutelgat. De poort klikte open. Ze was duidelijk een sleutelbloem. Een aantal viooltjes speelden een concert van Saaikovski. Na afloop klapten de klaprozen het hardst.
Ik liep een grote zaal in waar een meterslange tafel gedekt was.
‘Mmmhh’ dacht ik ‘een lekker honingbeschuitje met aardbeitjes zou er wel ingaan’
‘Plantaardige boter?’ vroeg een boterbloemelfje naast me.
‘Graag.’
Het elfje rochelde en spuugde een grote fluim op m’n beschuitje.
Stilletjes schoof ik het beschuitje van zich af.
‘Snot is snot ook al is ‘ie van elfjes.’
« Nachtwandelaar
De vrouw met de kweeperen »
« Nachtwandelaar De vrouw met de kweeperen »
Eten & drinken, Fictie
Nooit meer plantaardige boter
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Nachtwandelaar De vrouw met de kweeperen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties