Schrijf mee!
« »

Eten & drinken, Mensen

Noodzakelijk kwaad

11 augustus 2011 | 120w | Stefan van Ewijk | 0 |

Het is alsof ze Dokter Bibber speelt. Haar tong krult geconcentreerd om haar bovenlip en met een verbazingwekkende nauwkeurigheid loodst ze de Japanse eetstokjes door het gerecht. De vrouw hanteert het eetgerei als de scalpel van een hersenchirurg. Twee millimeter te ver naar links en de patiënt onder het blauwe laken kan nooit meer lopen. Twee millimeter te ver naar links met de chopsticks en… Het gebeurt. Koude rillingen trekken langs haar knokige ruggengraat en door de blouse met luipaardprint. Klamme handen. Wegdraaiende ogen. Ze opent haar mond en kokhalst: ‘Gadverdamme! Ik raakte zo’n vieze garnaal! Hoe vaak moet ik het je nou nog zeggen, Sjon? Ik hóu niet van eten! Weet je wat het is, eten? Een noodzakelijk kwaad!’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Stefan van Ewijk of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »