Dan ga je drie dagen weg. Dríe dagen. En kom je thuis met driehonderd foto’s. Alsof je een trip door de rimboe hebt gemaakt, persoonlijk de meest kleurrijke volkeren ontdekt hebt, je met gevaar voor eigen leven door een inheemse flora en fauna heen hebt geworsteld en in achterafdorpjes aan exotische snuisterijen hebt gesnuffeld.
Terwijl het gewoon een tussendoortje Brussel betrof.
Soms verlang ik weer naar een ouderwets fototoestel, zo eentje met een rolletje. 36 stuks, max. Dat je dat rolletje dan wegbracht, een paar weken met smart zat te wachten, als het moment eindelijk daar was gelukzalig die envelop opende en het stapeltje enthousiast aan vrienden en familie liet zien. En je ze nog meteen diezelfde week inplakte ook.
Ik hoorde een poosje terug van iemand die 9000 (!) foto’s had gemaakt in 4 weken Mexico. Alsof het gros van die foto’s het terugkijken waard is… En inplakken lijkt me ook al geen beginnen aan. Wie weet gaat die ouderwetse camera nog eens heel groot worden.
Dat is wel heel erg veel ja. Hoewel ik er in drie weken Turkije ook meer dan duizend heb gemaakt, en echt al een deel gedelete had. Maar goed, dat is nog lang geen 9.000.
Van die 300 foto’s heb ik nu een collage gemaakt. Kan gewoon online. Dan heb je toch alles bij elkaar, in één oogopslag.
ja ik word ook weleens ‘geplaagd’door vriendinnen met 1000 foto’s die ik ALLEMAAL moet bekijken…