Vanmorgen voelde ik me niet lekker. Gelukkig heb ik een leverancier in Zuid-Amerika die poedertjes maakt waar je helemaal van opknapt.
Toen ik mijn mannetje belde voor een voorraadje poeder, had hij slecht nieuws voor me. De prijs, die al vrij stevig was, is verdubbeld.
Nog beroerder dan ik me al voelde vroeg ik of iemand anders poeder kon leveren. Na een ontkennend antwoord, hing ik boos op. Met een, inmiddels aan migraine grenzende, hoofdpijn las ik op internet wat er loos was.
Gelukkig woon ik vlak bij een keurige Katholieke laatste rustplaats en ben ik inmiddels druk aan het malen voor mijn hoofdpijn.
Ik heb voldoende poeder voor eigen gebruik, en heb overgehouden; met dank aan mijn begraven buren.


Ha, dacht ik toch mooi even dat je aan de coke zat 😛