Ik ben opgedroogd, er komt niks meer uit. Zelfs een sapcentrifuge kan niet meer dan stof produceren. Mijn tong voelt als een uitgedroogde keukendoek. Ik heb nog maar een uurtje. Mijn vrouw schopt me achter mijn laptop om een verhaal te schrijven. Het opstarten van het apparaat alleen doet weerzin wekken. Honderdtwintig woorden maar. Het voelt als honderdtwintig eieren eten en je hebt nummer honderdnegentien net op. Een eitje nog maar. Mijn god, waar moet ik die in hemelsnaam plaatsen. Duwen, drukken, doorslikken die hap. Morgen ben je alles weer vergeten en staat er weer een lekkere omelet als ontbijt voor je klaar. Morgen is er weer frisse moed. Ik hou vol, zet door. Ik heb er weer eentje uitgeperst.
« Vergeten
Allochtoon »
« Vergeten Allochtoon »
Studie & werk
Doorzetten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Vergeten Allochtoon »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Gewoon even klutsen..
Ja, je had gisteren voor het eerst een deadline gemist dit jaar 😛
Toch een indrukwekkende reeks!
beetje mayo, glijdt ie vanzelf door
Ik lees dit stukje nog eens wanneer ook ik weer iets op deze site wil plaatsen. Het is zoooooooo herkenbaar!