Schrijf mee!
« »

Eten & drinken, Familie

Culinaire xenofobie

21 augustus 2011 | 120w | Bettina Buissink | 0 |

Wij waren begin jaren zestig een wat ongewoon gezin. Mijn vader had uit de tropen een voorliefde voor pikant eten meegenomen. En ik had ook nog een verwoed vogelende broer met een schedelverzameling. Van vogels, uiteraard. Na een excursie kwam hij vaak thuis met verse buit, dwz. recent overleden vogels, die hij vervolgens in een pannetje uitkookte. Om de schedels te bemachtigen.
En toen kregen we een nieuwe hulp. Hoe ze werkelijk over ons dacht bleek pas na een poosje. Mijn broer was weer eens beladen thuis gekomen. Snel zette hij de wel erg dode vangst op het vuur en vergat dat natuurlijk prompt. Een flinke poos later klonk er in paniek: ”Mevrouw, volgens mij brandt de soep zo aan!”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Bettina Buissink of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »