Schrijf mee!
« »

Familie

Afscheid

27 augustus 2011 | 120w | Defrysk | 0 |

“Klap!”, zegt een deur. “Klap!, klap, klap!”, reageren drie deuren. We rijden weg. Ik zit met mijn zwager te ouwehoeren om het onvermijdelijke niet te voelen. De rit duurt een uurtje. Ik voel mijn adem stokken. We rijden de parkeergarage in en stappen uit. Een beetje lacherig lopen we naar de automatische deuren. We nemen een lift, maar die weigert. Dan maar een andere lift, we kijken elkaar eens aan. We vinden we waar me moeten zijn: Customs. Ik geef mijn zoon een laatste knuffel en neem afscheid. Hij loopt met zijn vriendin naar binnen. Kijkt niet om. Ik kijk hem na. Hij verdwijnt uit het zicht. Mijn hart zinkt in mijn schoenen.
Misschien zie ik hem volgend jaar weer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »