Als ik mijn fiets bij het kinderdagverblijf stal, gooi ik op één of andere manier twee andere fietsen om. Een trapper komt hard tegen mijn scheenbeen. Ik kan een vloek nog net binnensmonds houden. Snel zet ik de fietsen weer recht en wrijf ik een paar keer over mijn been.
Toch moet ik even glimlachen als ik denk aan gisteren, toen Roos weer eens struikelde en ik me hardop afvroeg van wie ze die onhandigheid toch had. Waarop mijn man en ik tegelijk naar elkaar wezen.
‘Wat zegt u?’ vraag ik twee minuten later verbijsterd aan Marja, de leidster van Roosjes groep. Ze herhaalt: ‘Roos is voorlopig elders ondergebracht, terwijl Jeugdzorg onderzoek doet naar de oorzaak van haar blauwe plekken.’
Daar vergaat je het (glim)lachen. <3
@Inge, het eerste stuk is leuk en goed geschreven.
De situatie zoals geschetst in de tweede alinea komt op mij niet erg geloofwaardig over. Men laat een dergelijke mededeling niet door een leidster doen.
– gooi ik op één of andere manier
hier ontbreekt een lidwoord.
@Ineke Dank je. Ik voelde die opmerking al een beetje aankomen. Het was weer een afsnij-route om binnen 120 woorden te blijven. Ik kan er misschien een agent of persoon van een instantie voor in de plaats zetten.
@Inge, dat kan je verhaal niet redden. Dat is niet de algemene werkwijze bij vermoeden van kindermishandeling. Men wordt dan thuis bezocht, maar dan is er al voorwerk verricht. Daar zijn allemaal protocollen voor.
Natuurlijk, er zal al eerder iemand thuis zijn geweest e.d. Maar dat kan natuurlijk voor dit verhaaltje al gebeurd zijn. Maar goed, we laten ‘m maar zo 🙂
Daar sta je dan met je goede gedrag, het zal je gebeuren! (Gezien de reacties hierboven kun je er misschien van maken dat de leidster je wilt spreken over de blauwe plekken van Roos of is dat ook buiten het protocol om? Ik kan me voorstellen dat dat wel gebeurt als je zo’n leidster elke dag ziet en contact met elkaar hebt…?)
Inge, ik vind Irma’s idee goed, maar het blijft ook een goed stukje.
@Inge, mooie uitwerking.
aannemelijker wellicht:
“Wat zegt u?’ vraag ik twee minuten later verbijsterd aan Marja, de medewerkster van Bureau Jeugdzorg. Ze herhaalt: ‘Roos is voorlopig elders ondergebracht, terwijl wij onderzoek doen naar de oorzaak van haar blauwe plekken.”
Inge, de sprong naar het verdacht zijn is inderdaad abrupt, overigens kan het in een Kafka- achtige wereld ook echt gebeuren dat je ineens van iets verdacht wordt, tegen alle redelijkheid in.
@Inge prima stukje met een goede clou
Bedankt @Irma @hendrike @Mattie @José @Marianna