‘Heb je m’n nieuwste uitvinding al gezien?’ vraagt de vuurwerkverkoper. Zonder op antwoord te wachten, gaat hij me voor door de winkel. ‘Het hele jaar aan gewerkt. Dit wordt echt de knaller!’ Hij lacht om zijn eigen grap. Ik lach mee. Zijn enthousiasme is de reden dat ik elk jaar weer hier kom.
‘Kijk, dit is ‘m!’ zegt hij trots bij een kleurig pakket. ‘Hij schiet fantastische pijlen de lucht in, schitterende gekleurde bollen, je kent het wel. Dan denk je dat ie klaar is, maar dat is het mooie: hij verzamelt alle resten van wat er verknald is en dan geeft ie een mega-bom als afsluiter!’
Feniks € 149,95 lees ik op het bordje erboven. ‘Ik neem er twee.’
Leuk stukje!
leuk stukje, zonde van het geld!
Dank je!
@José Helemaal mee eens 🙂
@Inge, een originele en zeer geloofwaardig verhaal rondom het themawoord.
Knallend het themawoord verwerkt.
Ik verbaas me elk jaar weer wat mensen uitgeven aan vuurwerk.
@Desiree @Levja Dankjewel! Ja Levja, mijn verbazing daarover was ook aanleiding voor dit stukje.
Inge, ik vraag me af hoe een vuurpijl ‘alle resten van wat er verknald is’ zou kunnen verzamelen? Daar kan ik mij eerlijk gezegd niets bij voorstellen.
Dat snap ik Hay, ik heb het ook niet beschreven. Hoe ik het me voorstel is een soort brede kartonnen rand, om het ‘afschiet stuk’, waardoor het een soort schaal wordt die papierresten opvangt als een pijl knalt.
Ofzo 🙂
@Inge
Nu kan ik me ietwat een beeld vormen. Het blijft wel een tikkeltje wazig, een soort randgeval zeg maar. 😉