Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
Een hoop ondefinieerbaar spul op borden zo grauw als hun gezicht. Ik tel een stuk of zes potjes in een broodmandje waar geen brood meer in komt. Het vlees is al langer verbannen. Zwijgend draaien mijn benedenburen de deksels van de potjes. Met – uiteraard – plat water verdwijnen de […]
‘Wist je dat je kon schrijven?’ ‘Nee, Ik werd benaderd door een uitgever en…’ ‘Toen dacht je: de zalen zijn dicht dus ik heb alle tijd?’ ‘Precies.’ ‘Waar gaat je roman over?’ ‘Een stukje jeugd, een stukje over mijn ouders en een stukje over nu.’ ‘Je gebruikt veel ouderwetse woorden […]
Dezelfde huisjes, dezelfde mensen die je goedemorgen wensen… De heer Vreeswijk houdt niet vakantie en al helemaal niet van vakantievrienden. ‘Douch niet te lang, nicht Alida. Die gasfles is zo leeg.’ ‘Wat zeg je, Vreeswijk? Die straal is zo hard, ik hoor je niet. Weet je nog, vroeger in Bakkum […]
Met een muntje van de supermarkt moet ik een gieter van zijn ketting bevrijden. Zelfs op het kerkhof wordt gestolen. Het eendje is al verdwenen. De konijnen vreten het graf kaal, maar die hebben honger. Ik zoek in mijn zakken, maar kan geen muntje vinden. ‘Die plastic gieters hebben een […]
‘De zon schijnt er is geen regen… fietsen met het kind,’ zong Boudewijn de Groot. Bayern heeft de cup gewonnen in een leeg stadion met gemanipuleerde voetbalgeluiden. Alsof je naar een comedyserie zit te kijken met een lachband. ‘Als hij maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem misschien halfdood.’ Alex […]
‘Ik kan niet eens naar de Bijenkorf, nicht Alida.’ ‘Daar kom je nooit, Vreeswijk. Te duur. Toch?’ ‘Dat doet er niet toe, Alida. Ik ben in mijn vrijheid beknot door zo’n linkse burgemeesteres.’ ‘Burgemeester, Vreeswijk. “Burgemeesteres” zeg je niet.’ ‘Precies. Daar heeft men weer zoiets: een vrouw hoort niet in […]
De dorpsomroeper verkondigde dat er een vreselijke ziekte was uitgebroken. Eenieder was bang geworden en vreesde voor zijn eigen hachje. Niet besmet raken, maar hoe? Angst is een slechte raadgever. De dorpsomroeper, die slechts het nieuws verkondigde en voorlas welke voorzorgsmaatregelen de burger moest nemen, kon als Ahitofel de pest […]
‘Pap, begin er nou niet weer over. Laat het los.’ ‘Als ik haar niet…’ ‘Hoelang ga je jezelf dit nog aandoen?’ ‘Het is toch zo? Ze kwam nooit ergens, ze was wereldvreemd.’ ‘Je zegt het zelf, pap.’ ‘Dat had ik zo moeten laten. Mij niet moeten gedragen als een Ahitofel.’ […]
‘U kunt mij geen veertien dagen Kamerarrest geven door die ene groepsvluchtapp, mevrouw de voorzitter. Ik ben geen snotneus!’ ‘Jullie hebben elkaar besmet.’ ‘Mevrouw de voorzitter, dat is ondemocratisch, er zal eerst hoofdelijk over gestemd moeten worden.’ ‘Dat kan niet.’ ‘Waarom niet?’ ‘Er is geen meerderheid aanwezig. We komen precies […]
‘Wil je wel geloven dat ik verkouden ben? Kijk, ik heb gewoon een snotneus. ’s Nachts lig je bloot, zweet, koelt weer af door die ventilator en dan heb je het zo te pakken. Maar ik durf niet te niezen en al helemaal niet te hoesten. Straks verlinkt iemand me… […]
0
Recente reacties