Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
Het is niet de satire die je van Arjen Lubach op zondagavond verwacht als je ziet hoe varkens worden geslacht – geen karbonade meer. Iets heel anders natuurlijk, maar bij het weekwoord ‘xylometer’, worden mijn hersens zo geprikkeld dat ik aan een xylofoon denk. Wat zou je dan moeten meten? […]
Prachtig! Zowel kleur als structuur. Het ‘lijf’ van de rodekool bestaat uit bladeren die op schubben lijken. De buitenste snijd ik wel weg, die worden nooit gaar. Het mes doet verder piepend zijn werk. Er horen kruimige aardappels bij, die straks met de kool tot een homogeen geheel gestampt worden. […]
Regen, laat op de avond. Het water sijpelt door de schubben van zijn nep slangenleren schoenen. Hij schopt tegen een blikje, een putdeksel ligt scheef en hij breekt haast zijn nek. De tram giert bellend door de bocht en mist hem net. Beslagen gezichten van individuen, niemand ziet iemand, iedereen […]
Armen zwaaien doelbewust richting neuzen. Getatoeëerd met de meest uiteenlopende afbeeldingen, zoals een vis met schubben. Alles heeft een betekenis, en iedereen heeft een mening. Voeten trappen op voeten, omdat ze dat allemaal doen. Twee armen worden ontbloot: een lichte en een donkere, een donkere en lichte, zoals u wilt. […]
Als tante Jo een hond had gehad, zou het een mopshond zijn. Ze leek ook op haar handtas, met al die schubjes. Drie weken na haar laatste bezoek was ik alweer groter geworden. Een prikkende zoen, haar handtas vlak naast de stoel, bedachtzaam op dieven, zo leek het. Ze haalde […]
Kunst en klassieke muziek moet je leren waarderen. Dat is mij altijd gezegd. Ik vraag me af of er nog museum- en muziekles bestaat waarbij kinderen naar diverse musea en het Concertgebouw gaan. Naar schilderijen van Rembrandt en Vermeer stond ik met open mond te kijken. Het oudroest van het […]
‘Schatje, draai jij de plaat even om?’ ‘Toch niet weer die Schubert?’ ‘En als je zo naar de keuken loopt om de vuilniszak te verwisselen, neem dan gelijk een pilsje voor me mee. Wil je doen?’ ‘Ik word zo chagrijnig van die muziek, alsjeblieft…’ ‘Even doorzetten, schatje. Het hele jaar […]
Verontschuldigend kijkt ze hem aan: ‘Ik mag dat niet eten. Het ziet er mooi uit, hoor.’ Ja, hij had het kunnen weten, haar naam is Sarah… Het was nog wel zo goed gelukt: wat een mooie balans, niet te veel whisky. De saus tot een lobbig geheel opgeklopt, verse Hollandse […]
Je moet stevig in je schoenen staan. Een harde huid is al lang niet meer voldoende, want daar dringt toch alles weer duurzaam doorheen. Schubben hebben we nodig, van het hardste materiaal, die zo op elkaar aansluiten dat er niets meer binnen kan dringen. Ieder kafkaiaans gevoel afketsend. Doe wat […]
Je bent een herinnering die mij kon lezen Je bent een herinnering waarover ik kan schrijven Ik liet je los en floot je weer terug Onvoorwaardelijke liefde laat je nooit meer los Ik moet je vergeten met stapels herinneringen Ze vliegen me af en toe naar de strot Dus laat […]
0
Recente reacties