Rondlopen in een dorp of stad, door lanen, stegen over brinken, pleinen. Dwalen, kijken naar mensen, beelden, oude gebouwen. Een spel van lijnen, vormen, warmte. Herinneringen aan toen. Als kind, bij het bouwen van een hut, wisten we al: de muren moeten stevig worden neergezet om het dak te kunnen […]

Allang verdwenen en nooit gezien, alles geweten Hoe oud, wanneer verdwenen of wanneer gehoopt Gewenst gewild geweten rond en Rochetta water en lucht aarde vergeten en bomen gekapt Co2 op de meter en is dat dan wat het is godverdomme sorry hoor Potver, dans maar door kutkind schrijvend stelt het […]

Wacht op meer morfine Witte jassen, poeders en pillen moeten je uit je lijden verlossen De Verlosser bestrijdt de pijn De Verlosser helpt De oorzaak van de pijn kan niet bereikt worden Klauter gewond van de bodem van een massagraf naar boven Naakt Besmeurd met bloed en stront van vernietigde […]

“Zonder hoop kan je niet leven.” zingt Will Tura. Nu, ben ik geen zwartkijker, integendeel, eerder een realist, maar zou het niet beter zijn? Ik word soms geleefd door wensen en verwachtingen. Naïef wachtend op dingen, mensen, beloftes, vooruitzichten, … Het maakt me triest, want het leven zou er niet […]

In stilte verlegen. Een bijzondere dag. Geen woorden voor morgen alleen reflectie in het diepste van mijn hart. Mijn mond beweegt mee op de gedachten in mijn hoofd. Mijn lippen bewegen naar beneden wanneer ik denk aan momenten dat mijn hart werd verdoofd. En vlug terug naar boven in de […]

Ongeveer driekwart van de thuiswonende hulpbehoevende senioren, lees ik in de Volkskrant van vandaag, heeft nog geen ‘keukentafelgesprek’ gevoerd met de gemeente over mogelijke veranderingen in de hulp die zij gaan ontvangen. Een schokkend cijfer, omdat de uitvoering van deze zo eufemistisch onder woorden gebrachte bezuinigingsmaatregel – of zo je […]

Als de champagne ontkurkt is en er is getoost, schiet het door mijn hoofd, is dit het jaar van afscheid? Nu al voor de tiende keer. Eerst vijf jaar de ziekte van mijn moeder. Steeds kwam de terugval tijdens de zomervakantie. Het najaar stond altijd in het teken van proberen […]

Als ik doodmoe thuiskom, staat een man bij mijn voordeur. ‘Wilt u opzij gaan?’ vraag ik. ‘U wilt niet weten waarom ik hier sta?’ ‘Nee. Sodemieter op!’ Hij verdwijnt. Ik ga naar binnen. Dezelfde man zit aan de keukentafel, een aktetas op schoot. ‘U vraagt niet waarom ik hier zit?’ […]

Waar ben je, gebleven? Ik mis je. Ben je nog steeds zoekende naar de schrijver van ‘enthousiaste’ verhalen? Durf je geen stukjes van 120 woorden meer te plaatsen? Ben je ontmoedigd? Maar waardoor dan? Is je glas half leeg, Bloem? Hoor mij, wat een vraag. Jij bent immers dwars door […]

Achter de microfoon rekt zwijgen de tijd die tegen de sprekers kan worden gebruikt. Adem benauwt de trein die bij molshoop stopt en in de herfstwind op een perron wacht. ’t Knoopsgat scheurt de jas op buikhoogte, stuit op het heiligbeen en vrome billen. Ogen sperren open en verstarren; tot […]

Vele miljoenen kleurrijke stukjes vuurwerk hebben de hemel gekleurd. Eenmaal gedoofd is er niet veel meer over dan een intense kruitdamp en vele flarden rook. De rook die nu mist vormt en zich langzaam verplaatst naar een plek die niemand kent. De jaarwisseling is geweest en de zuurverdiende oudejaarspremie van […]

Soms vraag ik het mezelf wel eens af. Is het kunst of een kunstje. Er zijn misschien kunstzinnigere vragen die om antwoorden schreeuwen en waarop geen eenduidig antwoord mogelijk is. Zo laat kunst zich evenmin in hokjes verdelen, hoewel wij – de mensen dus – daar wel met veel plezier […]

Dit is het laatste stukje van het jaar. Niet omdat ik iets zinnigs te melden heb, overigens. Waarschijnlijk lig ik met een warme scheut van mijn eigen oliebollenkots te lurken op de bank. Een smeulende sigaret tussen de kussens. Het zou zomaar eens de laatste keer kunnen zijn. Ach, ik […]

Als hij ’s nachts rondsloop, koesterde zij de valse hoop dat zijn laptop hem vol zou elektrocuteren. Het onkante lijf wist geruisloos de twijfelaar te verlaten om zijn smerige berichten de wereld in te gaan sturen. Hij kon dit lange uren volhouden; het verachtelijke wezen kende geen slaap, slechts verraad. […]

Oudejaarsavond 2013. Ondanks het zachte weer zat jij dicht bij de kachel met je warme, wollen vest aan, een deken over je benen en dikke sokken aan je voeten. We waren met zijn tweetjes, want bezoek zo laat was je te vermoeiend. Je was goed geluimd en in relatief goede […]