“Wauw wat prachtig. En moet je deze zien ook al zo supermooi.” Minke, moet lachen om de enthousiaste reacties van haar vriend Pim. “Heb je weer last van je xylolatrie, lieverd?” vraagt ze met een sarcastisch ondertoontje. “Van mijn wat,” zegt Pim. “Jij hebt weer eens last van je ik […]

Ik krijg nu heel erg op mijn flikker van Pipo. Waarom ik niet gewoon het grote woord opschrijf? Het liefst wil hij dat ik het beitel. In steen, klei of hunnebedden. Xylolatrie. Voilà. Hij zijn zin. Ik doe er niet zo moeilijk over. What’s in a word? Ja, dat is […]

Ben ik me toch van de potverdikkeme helemaal vergeten het grote woord te vermelden in mijn vorige stukkie. Uch. Dat komt ik kan het niet goed uitspreken. Heb het door Pipo laten uitspreken. Bij mij komt het er een beetje houterig uit. Zielolatree. Nog nooit ook zo’n boom gezien. Zou […]

Ik ben niet zo van de stenen beelden. Veel te zwaar. Pipo denkt daar anders over. Pipo is boterzacht van karakter en adoreert stenen beelden in alle soorten en maten. Tafels, stoelen, bruidsbedden, ze mogen allemaal van steen zijn. Ik vind dat een beetje van de domme. Het voelt, zit […]

Het was in het jaar 2038 dat de mens de aarde, of wat er van over was, moest delen met de Xylolatriers. Deze kleine zwarte wezentjes leken volgens kenners op de in 2018 uitgestorven in Nederland wonende ´Zwarte Pieten.´ Zeker was dat niet daar alle afbeeldingen door een splintergroepering zorgvuldig […]

Kwart over vier. Ik bel aan bij het Medisch Centrum. De deur opent automatisch. Door de schaarsverlichte gang loop ik naar dezelfde behandelruimte als die ochtend. De deur staat op een kier, ik ga naar binnen. ‘Dag meneer Badhemd, gaat u maar zitten in de behandelstoel, net zoals vanochtend.’ Zij […]

Eén keer sta ik stil en werp een snelle blik op de kale top. De klap die volgt, doet mij van pijn ineenkrimpen. ‘Loop door,’ zegt de wachter kalm. In zijn stem hoor ik het naderende einde. Vanuit een ooghoek zie ik zwarte vlekken rond de heuvel scheren. De schimmen […]

Pa kan zijn geluk niet op. Van vijfentwintig kinderen heeft hij vijfentwintig verjaardagscoupons gekregen. Knap dat ze zijn verjaardag niet vergeten zijn. Tenminste een verjaardag waarbij het goed gaat. Hoezo een verjaardag, is papa twee keer jarig dan? Ja, zoals de meeste papa’s. Geldt voor mama’s trouwens ook. Ook die […]

Psycholoog Koos werkt op een PAAZ. Zijn kamer is vlak bij de ingang waar potige broeders regelmatig nieuwe patiënten, ingesnoerd en wel, afleveren met hun witte busje. Koos spreekt die collega’s weleens bij een bakkie koffie. Ooit kwam er een nieuwe PAAZ-collega bij, een psychiater. Koos sprak even met de […]

De luchtballon past bijna niet in het vak waarbinnen ik schrijf. De zweetdruppels lopen langs mijn ruggegraat de zwembroek in. Eindelijk gaat het avontuur door, na twaalf afmeldingen. Te nat, te winderig, onweer voorspeld, mogelijk sneeuw, hagel. Ja, dat laatste was uiteraard in de winter. Enfin, ik lever snel mijn […]

Loom weer. Warm, geen zuchtje wind. Met de hond deze ochtend naar de dijk, losloopgebied, anders niet te genieten op zondag. Zoonlief die zijn HBO-diploma gaat halen, nog twee weken te gaan. Dochterlief naar een festival, aansluitend BBQ bij zijn ouders. Appje ‘fijne vaderdag, pa! Tot morge.’ In de tuin […]

Ze slapen er en ze studeren er, in hun kamertjes, pal onder het dak. Ik begrijp niet hoe ze het kunnen. Het is te warm. Er is geen zuurstof. En ze willen niet naar beneden komen. Vannacht werd ik geplaagd door vreselijke angstdromen. Ik vroeg me af welke dochters ik […]

‘Met Badhemd.‘ ‘Goedemiddag, meneer Badhemd. U spreekt met Corina Drees van het Medisch Centrum. U was hier vanochtend om bloed te laten prikken. Helaas is er daarna iets mis gegaan.’ ‘O jeetje, wat dan?‘ ‘Ja, meneer Badhemd, tot onze grote spijt is uw buisje met bloed gevallen. Dus we zullen […]

We liepen over Princess Street in Edinburgh, op zoek naar een warenhuis. We vonden een prachtig ouderwetse zaak. Bij de afdeling stoffen hielp een degelijke dame ons aan een lap stof met Schotse ruiten. Het was een cadeau voor mijn moeder. Ze was er blij mee en maakte er voor […]

Telefoon. Ik schrik wakker en realiseer me dat ik dienst heb. Half vier in de ochtend. Aan de lijn de altijd opgewekte receptioniste. Met geveinsde vriendelijkheid antwoord ik dat ze me, natuurlijk, mag doorverbinden met de collega van chirurgie. “Ja hoi. Psychiatrie? Mooi. Hey, moet je luisteren, er komt zo […]