Zeven uur, de wekker gilt, mept hem uit, kruipt uit bed, naar de douche, voor de spiegel onder de schelle lamp, ogen half dicht, half open, uitgelopen mascara op wangen en neus, vlekken vloeibare make-up, geplakt, lippenstift op m’n tanden, windhoos haar, blaar op m’n lip, stomme sikkepit, wat een […]

Kofi Annan heeft onderhandeld met de Syrische regering. Ik kan u voorspellen en verzekeren dat iedere vredesplan en/of vredesverdrag die ondertekend wordt door de Syrische regering niet zal worden uitgevoerd. Het doet me denken aan Neville Chamberlain die juichend met het ‘Verdrag van München’ thuiskwam en dacht dat de handtekening […]

Bij de voorkeur hing een maanplaatje, voor al die over de drempel wilden stappen in schaarse verlichting. Het verhuisnummer klepperde en bij elke aankondiging sproeiden de vonken ervanaf. Als af en toegift ontlastte de boodschappenbus zich op de weldramat, meestal geboortekaartjes. “Vergeef je voeten en ga naar binnen,” zong de […]

Ik zit naast de ingang van het badhuis. Een vrouw passeert, gromt, snuift en rochelt terwijl ze doorschijnend snot in haar haar wrijft. Ze wandelt het badhuis binnen onder het stof en bloedvlekken, stinkend naar urine en stront, gekleed in haveloze lompen met gaten zo groot als een vuist. Haren, […]

Vroeger speelde ik buiten, toverde verstoppertje een lach op mijn mond. Deze vorm van geluk ben ik verloren met het verjaren van de tijd. Vroeger was alles open en vrij, mocht je zelf kiezen wat je ging doen. Vrijheid werd ingeruild voor structuur. Vroeger was mijn huid zacht en glad, […]

De tijd tikt traag in de nacht als zware dromen mij belagen doen huiveren. Tegen hun kracht ben ik weerloos, moet versagen ontwakend in het vale ochtendlicht klam en koud en stijf van lijf vangt de gebarsten spiegel mijn gezicht ik herken het oude wijf huid gerimpeld, borsten hangen wellicht […]

‘Heel anders, hè,’ zei presentator Ronnie nadat het kartonnen bord was weggenomen. Wendy knikte, draaide haar lichaam voor de spiegel. ‘Leuk. Die kleurige rok zou ik zelf nooit hebben uitgekozen.’ ‘Een gedurfde outfit,’ vulde Ronnie aan. ‘Zeker in combinatie met de paarsblauwe gestreepte stof van de blouse.’ ‘En je nieuwe […]

Mijn hart gaat tekeer. Bang ben ik niet, alleen zenuwachtig. Ik sta alleen in de ruimte die enkel van blauwe lichten is voorzien. Ik leun voorzichtig op de wasbak. Achter mij wordt doorgetrokken, de deur van het slot gehaald. Een stevig meisje stapt de wc uit. Haar gezicht vol met […]

Vanwaar dat vermaledijde gedoe met de das? Was dat lelijke opknooponding dan echt het enige middel voor eenieder om toch nog ergens bij te horen of aanvaard te worden? Het parsprototo-uniformpje van de reddeloze die alsnog wenste te worden opgevist en gered? En dan te bedenken dat zovele generaties de […]

Jezebel keek staalhard naar haar spiegelbeeld. Wie won het van wie? Een geduchte tegenstander. Intussen trok ze haar nethandschoenen uit. Het was een fijne begrafenis geweest. Van de dode niks dan goeds. Ze mikte de handschoenen in de badkuip, waar de krant zich al door de vlammen liet likken. Jezebel […]

Meester was het spoor bijster. Hij wist het even niet meer. Dat kwam maar zelden voor. Zijn hele leven had hij zich voor laten staan op zijn eruditie, taalkennis en eloquentie. Nu was zo’n nieuwe collega, die gerust me vriendin spelt of in elke zin zeg maar plaatst, die hem […]

Filmmuziek, pianomuziek, uit de film Amélie. Mijn oudste kind ging op gitaarles. Dat ging wel, redelijk. “Ga nou studeren…” “O, ja…” Tot hij een keyboard kreeg en op pianoles wilde. Hij was niet te stuiten en binnen een jaar speelde hij deze muziek. O, wat deed hij dat mooi! Triolen, […]

It is human nature to see what we expect to see, and that is why we so seldom observe and notice what we see. Arthur Conan Doyle deelde dit bij monde van Sherlock Holmes al aan ons mede. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik ook een deeltje van […]

Met ingehouden adem voel ik zijn voetstappen naderen. Ik zit met mijn rug tegenover de deur die zich binnen enkele seconden onherroepelijk zal openen. Mijn ogen houd ik stijf dicht. Het ritme van je passen is vertrouwd, je naaldhakken niet. Mams zei dat ik niet moest schikken maar dat paps […]

In de badkamer verdraaide ik mijn rug. Krak, pijn, uitstraling, huisarts, Ischias. Weken rustig aan en pijnstillers in overvloed ten spijt, maar echt overgaan deed het niet. Twee weken geleden bleek Ischias hernia te heten, en spoediger dan ik dacht lag ik ermee op afdeling C12, neurologie. Toen de afknellingen […]