0
Lieflijke conversatie, weigering en dan uitgeveterd worden. Altijd weer die afronding met de zo begripvolle woorden: “Als je nu niet als de sodemieter… dan……” Met frisse tegenzin aanvaardt hij het licht opgedrongen stukje liefdewerk met begeleidende tonen, die uiting geven aan zijn meer dan ijverige toewijding. “Ik moet altijd naar […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Maatschappij
De maatschappij, dat zijn wij. Maar dan in 120 woorden.
-
Familie, Maatschappij
Luilekkerland
Ze vond hem onder een grote berg verkleefde dropveters. Zuurtjes in regenboogkleuren gaven de zwarte sliertenmassa een ongepast feestelijk accent. Bij het snoepvrij maken van grootvader spatten de zuurtjes in minuscule schilfertjes uit elkaar op de plavuizen. ‘Opaatje toch,’ fluisterde Suze, terwijl ze de plooien in zijn wangen probeerde glad […]
-
Column, Communicatie, Maatschappij
Shithol
Schiphol, vroeg in de ochtend. Voor het opstijgen nog even snel naar het toilet. Het eerste toiletblok is afgesloten. De schoonmaakster zucht, kreunt en mompelt iets over smerige zwijnen. Op naar het volgende toiletblok. Nergens wc-papier en achter de eerste deur die ik open, tref ik bruingeveegde muren en een […]
-
Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen
Wratjes
Hij strikt mij overal voor: Hansie, een mager scharminkel. Iedereen mijdt hem; hij heeft wratjes op zijn handen. Hij wordt heen en weer geslingerd als we gaan voetballen: ‘Nemen jullie Hansie maar.’ ‘Ze hebben me veter losgetrokken. Wil jij ‘m effe make? ik kan dat niet,’ vraagt hij mij en […]
-
Cultuur, Eten & drinken, Maatschappij, Mensen
Oudegracht, florilegium; II. honger
Het is zondagnacht. Het afval wordt morgenochtend opgehaald, dus ik heb net twee zakken buitengezet. Eén met huisafval en één met inhoud uit mijn koelkast. Afgelopen week waren veel restjes overgebleven en hoewel ze nog zeker eetbaar zijn heb ik ze toch weggedaan. Ik ging het hoogstwaarschijnlijk niet meer eten […]
-
Maatschappij, Mensen
Gestrikt
‘Als je nu, net als de andere kinderen, rustig gaat zitten en even naar mij luistert…’ Annabel liet zich bruusk achterover vallen, op haar stoeltje in de kring. Haar linker bil schampte de houten zitting en met een plof belandde het meisje op het donkergele linoleum. Rick schoof, als door […]
-
Maatschappij, Mensen
Barmhartig
Zijn T-shirt is doorweekt, zweet druipt van zijn gezicht. Tevergeefs probeert hij overeind te komen. Het asfalt is gloeiendheet in de brandende zon. Waar ben ik, vraagt hij zich vertwijfeld af. De stekende pijn in zijn onderbuik beneemt hem de adem. Flarden van herinneringen komen boven: ‘Vuile poot, flikker op […]
-
Fictie, Liefde, Maatschappij
Verloren
Beneden bloeien de krokussen. Ik zie ze als felgekleurde vlakken. Ik had jouw gezicht kunnen planten, dan zou ik je in het voorjaar uit de grond op zien komen. Je stralende ogen, je lach. De tijd die ik heb te gaan is te berekenen, maar ik kan niet op de […]
-
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Een bodempje
‘Wat drinken, buurman?’ ‘Graag. Een bodempje, hoor.’ ‘Je zult wel geschrokken zijn. Hoe kwam dat nou?’ ‘Nou, dat kun je wel zeggen; die trap is glad.’ ‘Oei, wat ruik ik…?’ ‘O, dat is mijn aftershave. Nogal zwaar…’ ‘Drink je veel, buurman?’ ‘Nee, alleen bij bepaalde gelegenheden.’ ‘Zoals wat?’ ‘In het […]
-
Column, Maatschappij, Mensen
DE BODEM VAN DE WENSPUT
Geen fantastischer plek in dit hemels ondermaanse dan de bodem van een wensput, biechtstoel voor potentiële zondaars in woord en gedachte, doch liever nog in doen. Nooit in laten! Lont naar vaten vol perverse manoeuvres en decadente gulzigheid. De verplichting tot geheimhouding barricadeert elke verhoopte gemeenschap met omstaande gelijkgestemden, tenzij […]
-
Column, Maatschappij, Mensen
DE BODEM VAN DE VERGEETPUT
Geen plek meer louterend in dit barbaarse tranendal dan de bodem van een vergeetput, gedwongen onderkomen van de kluizenaar, zijn vierkante meter woestijn. Stilte, eenzaamheid en veiligheid, als troostende armen om je heen. Het deksel schuift dicht, nog een eetlepel lucht, de laatste lichtstraal, het vergeten gebeurd. Bloemen noch kransen, […]
-
Column, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Glas en beton
Door ambitie verdoofd voelt ze de klap door het glas niet. Het zijn andere capaciteiten – die voldoen aan het stereotiepe beeld – om door het glazen plafond te stoten dan kennis. Als de verdoving is uitgewerkt zijn de littekens zichtbaar. Maar beton is zwaarder dan glas. Heeft ze nu […]
-
Maatschappij, Mensen, Natuur
Oom Uilke – 1
Eerder een korte lange dan een lange korte broek en daaronder witte dunne benen. Dat was oom Uilke. Een rasechte Fries die we op Terschelling hadden leren kennen. Een aardige man. Kinderen had hij niet, wel een norse vrouw die mij bittere chocolade gaf. Hij kende Terschelling als zijn broekzak. […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Naar de bodem
Ik bekijk mijn appartementje. Zou ik het gaan missen? Vast niet, ik droom al jaren van verhuizen, en dankzij oom Duikers erfenis kan het. Mijn televisie heb ik gesloopt met een hamer, net als mijn laptop en telefoon. Veel te gevaarlijk. De rest van mijn spullen staat in dozen, klaar […]
-
Communicatie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Vacuüm
Zolang ze zich kan herinneren is ze somber geweest, maar nog nooit had ze zich zo hopeloos gevoeld als nu. Elke keer dat ze dacht de bodem te hebben bereikt, was het alsof haar neurotransmitters de uitdaging aangingen en nóg minder hard hun best deden. Ze bleef steeds dieper vallen. […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties